31 december 2025

Het urinoir-dossier van Leerdam: een nat en heet hangijzer

 

Om te beginnen een waarschuwing voor de gevoelige lezer: aan deze blog kleeft een onwelriekend luchtje. Als bestuurder in Leerdam, ontkwam je er echter niet aan je zo nu en dan te buigen over ogenschijnlijk triviale kwesties, zoals de door de stad verspreide urinoirs. Het leek me dan ook gepast om hier toch enige aandacht aan te besteden. En wellicht compenseert het dat we op onze moderne oudejaarsavond anno 2025 ons ook laten omhullen door vuurwerkstank – leve het cultureel erfgoed.


Onder de urinoirs in Leerdam stond er één bekend om zijn reputatie: het exemplaar naast het stadhuis aan de Kerkstraat. Glasfabriekdirecteur Cochius kaartte het probleem aan in zijn rol als gemeenteraadslid en sprak afkeurend van dit urinoir ‘dat stank verspreidt en waar de lappen bij hangen’.


De Leerdammer, 9-12-1908





Inderdaad, het urinoir verdient geen schoonheidsprijs, we genieten van het voorrecht er een foto van te hebben:


























Het urinoir had weliswaar de luxe van een dakje, maar verder was het verstoken van enig comfort. Ironisch genoeg was het in zijn laaste levensjaar beschreven met een gemeenteraadsverkiezingsslogan: "Stemt (Jan) Dik en (Cornelis) Kruit dan gaat Leerdam vooruit". 


De plek van het urinoir in de Kerkstraat, naast het stadhuis
















Al snel, in het voorjaar van 1910, duikt het onderwerp opnieuw op de agenda van de gemeenteraad op. Het probleem - lees: het urinoir - staat op het punt te worden verplaatst. De kerkmeesters verlenen toestemming om het aan de noordzijde van de kerk te plaatsen, in de tuin die grenst aan de Fonteinstraat. Daarmee lijkt de kwestie opgelost.


De Leerdammer, 26-3-1910









Maar niets blijkt minder waar. Meer dan een jaar later is het urinoir nog altijd niet bij de kerk geplaatst. Tijdens een raadsvergadering wordt dan ook gevraagd wanneer dit nu eindelijk zal gebeuren.


De Leerdammer, 5-7-1911












Een maand later wordt duidelijk wat de oorzaak van de vertraging was. Er wordt deze keer een urinoir 'met gewone waterspiegel geplaatst' en hiervoor moet een waterleiding worden aangelegd voor de 'besproeiing’. Dat valt weliswaar binnen het waterbudget waarop de gemeente jaarlijks recht heeft, maar levert toch oponthoud op.

Cornelis Voogd, huisarts en gemeenteraadslid, werpt uit esthetisch oogpunt de vraag op of het urinoir niet beter andersom geplaatst kan worden. Die mogelijkheid blijkt echter uitgesloten: de ruimte is te beperkt en een verplaatsing zou de kosten verder opdrijven, bovenop de reeds opgelopen overschrijding van 320 naar 350 gulden.

Na enige discussie wordt besloten het urinoir niet te draaien, maar wel iets verder naar achteren te schuiven en van schermen te voorzien. Zo, ook dát is weer geregeld.


De Leerdammer, 5-8-1911



De krant meldt opgelucht in oktober 1911 dat het urinoir "dat al zooveel pennen in beweging bracht, dat, hoe oud en versleten, verwoest en gerafeld, afgebroken en toch weer in eere hersteld, dat zelfs, gelijk deze zomer, als reclamebord dienst deed, staat afgebroken, om door een nieuw vervangen te worden, doch op een andere plaats". 


De Leerdammer, 25-10-1911 














Links is het urinoir te zien, tussen de spijlen van het hekwerk rondom de kerk






















Bakker De Weerd poseert voor het urinoir





























Tussen 1920 en 1924 worden (aanvragen voor) 'waterplaatsen' aan de Vlietskant, de Tiendweg, de wijk achter de glasfabriek en bij de inrij van de houtzagerij besproken:


De Leerdammer, 22-12-1920
De Leerdammer, 16-12-1922








De Leerdammer, 31-5-1924
































Drie jaar later volgt een aanbeveling door Van Gent om ook in het plantsoen ook een urinoir te plaatsen, want "het aantal urinoirs is omgekeerd evenredig aan het aantal overtredingen". 


De Leerdammer, 2-11-1927



















In 1935 staat opnieuw een urinoir op de gemeentelijke agenda. Deze keer het urinoir bij het brandspuithuisje aan de Vlietskant. De journalist verzucht: "Dit punt ontlokt ellenlange debatten". De verplaatsing hing samen met de bouw van restaurant 'Lucullus' en er volgde een ingewikkelde discussie wie waarvoor moest gaan betalen. 


Het urinoir, links van het brandspuithuisje aan de Vlietskant 























De Leerdammer, 5-10-1935



De Leerdammer, 12-10-1935
De Leerdammer, 12-10-1935




























































Een toerist uit Heukelum ontdekte het gevaar van een uitstapje naar een Leerdams urinoir. Zijn rijwiel werd intussen ontvreemd. 

De Leerdammer, 23-9-1941









De urinoirs blijven nog lang terugkomen op de Leerdamse agenda:

De Gecombineerde, 1-1-1954


















Burgemeester Den Hollander valt kort na zijn aantreden in Leerdam met zijn neus in de boter. De plaatsing en verplaatsing van urinoirs bij het ziekenhuis stond hoog op de agenda, nadat die aan het Meentplein waren afgebroken. Eerst was het: 'ze dronken een glas, deden een plas en lieten de zaak zoals ze was'. Maar uiteindelijk werd besloten het urinoir een nieuwe bestemming te geven als bloembak en in het ziekenhuis een toilet voor bezoekers te realiseren. Den Hollander typeerde het urinoir treffend als een ‘nat hangijzer dat gloeiend heet is’. De oplossing was desalniettemien simpel en subliem. 


De Gecombineerde, 16-1-1960













































T.W. uit Leerdam haalde het in 1961 in zijn hoofd elders te wateren 'hoewel er een urinoir in de buurt was'. De wildplasser kreeg een procesverbaal aan zijn broek. 

De Gecombineerde, 17-8-1961












De Zuidwal (toen meestal Lingewal genoemd) met het gietijzeren urinoir rechts op de foto.







De Zuidwal werd decennialang ontsierd door een urinoir. De onderste foto is van na 1980. 














































In 1970 uitte een bewoner van de Nieuwstraat zijn beklag over de stank van het urinoir in die straat. Verwijdering werd echter niet overwogen, aangezien het in een duidelijke behoefte voorzag (tja, daar valt altijd iets voor te zeggen). De oplossing kwam in de vorm van een automatische waterspoeling en chemische urinoirblokken, waarmee het ongemak zou worden beperkt.

De Gecombineerde, 28-5-1970
























In 1978 zette het urinoir bij 'Berenschot' aan de Tiendweg de pen van een columnschrijver in beweging, het werd deze keer omschreven als een "wansmakelijk" en "misselijkmakend monument". 


De Gecombineerde, 3-6-1978
De Gecombineerde, 10-6-1978








































Bronnen:

  • Diverse krantenberichten geraadpleegd via RAZU.nl.
  • Foto's via Facebookpagina Oud-Leedam of via de beeldbank HVL.

30 december 2025

De landbouwtentoonstelling van 12 september 1901 in Leerdam

 

"Landbouwfeest Leerdam" zo luidt het onderschrift van deze foto gemaakt door fotograaf Tukker. Deze foto doet je meteen afvragen: wanneer vond dit feest plaats en waar precies in Leerdam? Ik ging op zoek naar meer over dit moment en de plek waar het werd vastgelegd.




Al snel kwam ik aankondigingen tegen in het krantenarchief. De afdeling Vianen e.o. van de Hollandsche Maatschappij van Landbouw organiseerde op donderdag 12 september 1901 een landbouwtentoonstelling in Leerdam. Dit zou plaatsvinden vlakbij het station wat in 1883 was aangelegd, ideaal voor bezoekers die per trein reizen. 

De koningin sponserde het evenement door een groot-mat-zilveren medaille ter beschikking te stellen. Ook andere medailles werden ter beschikking gesteld.  

De organisatie van het evenement lag in  handen van de heer Barend Tukker (burgemeester van Leerdam), Marcelis Boerboem (restauranteigenaar), Jan Driessen (leidinggevende bij de glasfabriek), IJke Zwart (directeur van de boterfabriek), J(an?) Droogleever, Abraham IJzerman (smid) en M. de Ridder te Leerdam en J. Sterk te Nieuwland. 



Rotterdamsch nieuwsblad 5-3-1901
Advertentieblad 14-6-1901
De Leerdammer, 15-6-1901
Het nieuws van de dag: kleine courant 4-7-1901









Advertentieblad 5-7-1901



De Leerdammer, 31-8-1901
De Leerdammer, 4-9-1901





















De Vijfheerenlanden, 7-9-1901












Op donderdag 13 september 1901 was het eindelijk zover. Leerdam hing vol vlaggen; ze wapperden vanaf de kerk en vanaf huizen. De bezoekers stroomden toe. 
Er werden veekeuringen gehouden, er waren binnen diverse categorieën prijzen te winnen: groente en fruit, (wilgen)tenen, postduiven, melk en kaas, melk- en handgereedschappen maar ook zadelmakersvoorwerpen. En de ringrijdwedstrijd met paarden trok veel belangstelling van jong en oud. 




Advertentieblad 13-9-1901

 



De Leerdammer wijdt een extra bijlage aan de Landbouwtentoonstelling. Daarin worden lijsten met bekroningen gepubliceerd. 


De Leerdammer, 14-9-1901





De Vijfheerenlanden, 14-9-1901


De Vijfheerenlanden, 14-9-1901 




Dan volgt de trekking van de hoofdprijzen van de loterij. De heer Wijzenbeek uit Culemborg won bij de verloting een ‘Utrechts wagentje met paard’. De tweede prijs, een flinke koe, viel toe aan de heer Den Braven uit Meerkerksbroek. Uiteindelijk werd de koe voor 155 gulden verkocht aan slager L. Walg.


Afbeelding van een Utrechts wagentje voor de werkplaats van de
rijtuigfabriek Gebr. Buitenweg (Utrechtseweg) te Maartensdijk.
1905-1910, Utrechts Archief, 95063
De Leerdammer, 21-9-1901






Al eerder, in 1864, werd er ook een landbouwtentoonstelling in Leerdam gehouden:

Nieuwe Rotterdamsche Courant 26-9-1864










Bronnen:

  • Diverse krantenberichten, geraadpleegd via Delpher.nl, RegionaalArchiefGorinchem.nl en RAZU.nl
  • Foto's: Facebookpagina Oud-Leerdam

Strafbare mannenliefde: een 18e-eeuwse opsporingsadvertentie vanuit Leerdam (1795)

 

In het Nederland van de late 18e eeuw waren seksuele handelingen tussen mannen niet alleen taboe, maar ook strafbaar. De rechtspraak trad streng op en meldingen van 'onnatuurlijke handelingen' werden publiekelijk bekendgemaakt. 

Hieronder staat een authentieke oproep vanuit Leerdam in 1795, gericht op de opsporing van Cornelis Verwey, die ervan werd verdacht een man meerdere keren tot “schandelijke handelingen” te hebben aangespoord.

"In kragt van den Appoinetemente van het Committé van Justitie der Stad Leerdam, werd door my Geregtsbode, in naame van den Burger GERRIT DROOGLEEVER, P.Z., Maire, R.O., ter Crimineele Rolle van den 7 en 21 January, 4 en 18 February, in Persoon gedagvaard, de Persoon van CORNELIS VERWEY, bevoorens te Leerdam woonagtig, doch tegenwoordig latiteerende, ter zaake, dat dezelfve op Zondag die geweest is den 13 December 1795, des avonds een Manspersoon, tot drie onderscheidene maalen, heeft aangezogt tot schandelykheid; werdende alle Geregten, Officieren en Justitien verzogt denzelven CORNELIS VERWEY te Apprehendeeren, en tegens Acte van Nonprejuditie en betaaling der onkosten uitteleveren; zynde dezelve Persoon redelyk lang, middelmatig en vigilant van Postuur, draagende blond rond krullend Hair, hebbende eene zagte vrouwelyke stem, zynde circa 27 à 28 Jaaren oud."


Leydse Courant 25-1-1796









Wat wordt bedoeld? De inhoud zou je zo kunnen vertalen:

Op grond van de aanstelling door het Comité van Justitie van de stad Leerdam heb ik, gerechtsbode, in naam van burger Gerrit Pzn. Droogleever, burgemeester, tijdens de strafzittingen van 7 en 21 januari en 4 en 18 februari, persoonlijk gedagvaard:

Cornelis Verwey, voorheen wonende te Leerdam, maar zich thans schuilhoudend,

wegens het feit dat hij op zondag 13 december 1795, ’s avonds, een man driemaal heeft benaderd met onzedelijke bedoelingen.

Alle gerechtelijke autoriteiten en ambtenaren worden verzocht genoemde Cornelis Verwey aan te houden en hem, tegen afgifte van een verklaring en betaling van de kosten, over te leveren.

De genoemde persoon is:

  • vrij lang van gestalte

  • middelmatig gebouwd en een gespannen, energieke houding

  • heeft blond, rond krullend haar

  • spreekt met een zachte, vrouwelijke stem

  • is ongeveer 27 à 28 jaar oud


29 december 2025

Leerdam 1939–1940: winter in mobilisatietijd


Beelden en krantenberichten uit de winter van 1939–1940 geven een indringend beeld van het dagelijks leven in Leerdam tijdens de mobilisatie. Tegen de dreigende achtergrond van een naderende oorlog ontvouwt zich een tijdsbeeld waarin spanning en alledaagsheid nonchalant naast elkaar lijken te bestaan. In de laatste vooroorlogse winter is er ook tijd voor ijspret in Leerdam. 


Gelegerde militairen schaatsend op de Leerdamse 'spoorput' (jan./feb. 1940)
















Begin december staat de Linge uitzonderlijk hoog. In De Leerdammer van 2 december 1939 wordt melding gemaakt van “abnormaal hoog water ten gevolge van opstuwing van de Linge in de Beneden Betuwe voor defensiedoeleinden”. 


De Leerdammer 5-12-1939





















Er worden Sinterklaasavonden voor de gelegerde militairen georganiseerd:


De Leerdammer 7-12-1939






















Dan volgt er een vorstperiode en zodra het ijs sterk genoeg is, trekken Leerdammers en gelegerde militairen eropuit. Eerst op de ijsbaan bij de zogenoemde ‘spoorput’, later ook op de dichtgevroren Linge.



De Leerdammer, 23-12-1939
De Leerdammer, 23-12-1939
De 5 Rivieren 8-1-1940













De Leerdammer, 13-1-1940
De Leerdammer, 16-1-1940

 









































Soldaten en burgers kwamen samen op het ijs, lachend en schaatsend, terwijl de onzekerheid van de tijd voortdurend op de achtergrond aanwezig was. 


De Leerdammer 16-1-1940
De Leerdammer 16-1-1940














Schaatsers op de 'spoorput' tussen het station en de huidige Parallelweg















De Leerdammer 22-2-1940
De Leerdammer, 27-1-1940










De Leerdammer 27-1-1940













Bron: 

  • Krantenberichten gevonden via RAZU.nl
  • Foto's: Facebookpagina Oud-Leerdam